اخبار

نظم و روند تحول ‌گفتار دموکراسی در ایران

نگارنده در این مجموعه به پرسش‌هایی در خصوص دموکراسی (از دوره‌ی مشروطه تا جنبش موسوم به دوم خرداد) پاسخ می‌دهد. از جمله آن که: دموکراسی در کدام چارچوب معنایی در افق گفتار سیاسی ایران ظاهر شد؟ در چه نسبتی با معانی سنتی و منتشر در محیط قرار گرفت؟ در فرآیند تحولات پردامنه‌ی تاریخی چه تحولاتی را پشت‌سر گذاشت؟ و در حال حاضر به مثابه‌ی یک سرمایه‌ی کلامی در چه وضعیتی است و چه افقی را پیش‌روی دارد؟ نگارنده در یک جمع‌بندی از مطالب کتاب می‌گوید: "در یک کلام می‌توان تاریخ تحول کلام دموکراسی در ایران را تاریخ اسطوره‌زدایی از این کلام دانست. وجه اسطوره‌ای این کلام در آغاز، ناظر به هردو وجه تصور از دیگر برتر و تصور از حدود، دامنه و پیامد فعالیت مردم بود. اما در کنار اسطوره‌زایی از خود و دیگر برتر باید از اسطوره‌زدایی از بازیگر مردم نیز اشاره کرد. وجه ممیز اصلی گفتار دموکراسی، تکیه بر اسطوره‌ی مردم به مثابه‌ی یک منبع لایزال انرژی و قدرت است به همواره این تصور وجود دارد که در صورت ظهور مردم در عرصه‌ی سیاسی یکپاره همه‌چیز دگرگون خواهد شد و افق‌های دوردست به یک چشم به هم زدن حاصل خواهند آمد".
۲۰ مرداد ۱۳۹۹ ۰۹:۲۸

نظرات بینندگان

نام را وارد کنید