اخبار

به بهانه چهلمین سالگرد پیروزی انقلاب شکوهمند اسلامی؛ فرهنگ عمومی یعنی...

به بهانه چهلمین سالگرد پیروزی انقلاب شکوهمند اسلامی؛  فرهنگ عمومی یعنی...
فرهنگ عمومی یعنی­ چه؟ یعنی این­ که ایرانیها زیر بار حرف زور نمی­ روند. امروز در شرق و غرب عالم همه این را می­ دانند. یعنی وقتی سرپل ذهاب زلزله بیاید، ابر سیاه اندوه، آسمانِ دل های ساکنان این مرز و بوم را فرا گیرد و همگان بشتابند تا هر یک به سهم خویش کمکی به زلزله­‌زدگان نمایند. یعنی وقتی فرزندان رشید ملت،
 

دل نوشته سید محمدرضا موالی‌زاده دبیرشورای فرهنگ عمومی کشور  به بهانه چهلمین سالگرد پیروزی انقلاب شکوهمند اسلامی

فرهنگ عمومی یعنی...

فرهنگ عمومی یعنی­ چه؟ یعنی این­ که ایرانیها زیر بار حرف زور نمی­ روند. امروز در شرق و غرب عالم همه این را می­ دانند. یعنی وقتی سرپل ذهاب زلزله بیاید، ابر سیاه اندوه، آسمانِ دل های ساکنان این مرز و بوم را فرا گیرد و همگان بشتابند تا هر یک به سهم خویش کمکی به زلزله­‌زدگان نمایند. یعنی وقتی فرزندان رشید ملت، مقر داعش خونخوار را صدها کیلومتر آن‌طرف­‌تر با موشک­‌هایی که تولید آنها محصول خودباوری است، به انتقام خون­‌های پاک به ناحق ریخته در اهواز درهم بکوبند موجی از رضایت­مندی و غرور ملی یک کشور را درنوردد. یعنی وقتی پرچم ایران بر قله­‌های شکوهمند پیروزی در عرصه­‌های ورزشی بین­‌المللی به اهتزاز درآید و سرود ملی، این نغمه شورانگیز و حماسی، به گوش رسد، مو بر تن هر ایرانی راست شود و به ایرانی بودن خود افتخار کند. یعنی وقتی بچه­‌های تیم­ ملی در جام جهانی خوب جنگیدند یک ملت به خیابان بریزد و شادی کند. و در جام هفدهم ملت­‌های آسیا اگر نشد آنچه می­‌خواستیم همه افسوس بخورند. شادی ملی، غم ملی، یعنی قدرشناسی و تکریمی عمیق به پهنای جغرافیای پهناوری به نام ایران نسبت به شهدای مدافع حرم، آنانی که معرکه­‌های سخت و سنگین را به آسایش و راحت خویش ترجیح دادند. یعنی حلقه­‌زدن اشک شوق در چشمان ایرانیان، آنگاه که با مشاهده موفقیت­‌های علمی دانشمندان جوان این مرز و بوم در عرصه­‌های پیچیده فناوری هسته­‌ای، سلول­‌های بنیادی، داروهای نو ترکیب، تولید ربات­‌های هوشمند، جنگ­‌افزارهای پیشرفته نظامی و صدها نمونه دیگر از نوآوری و ابتکار و خلاقیت سر از پا نمی­‌شناسند. یعنی شوق وصف ناپذیر ایرانیان برای حضور در راهپیمایی اربعین حسینی، یعنی با شنیدن نام بلند آوازه خلیج فارس به خود بالیدن و جانی تازه گرفتن، یعنی درهم تنیدگی اقوام ایرانی با زبان­‌ها و لهجه­‌های مختلف در یکدیگر و همزیستی زیبای اجتماعی پیروان مذاهب اسلامی و ادیان الهی، یعنی خانه­ تکانی شب عید و سفره هفت­سین و دعای یامقلب­ القلوب، وقتی نوروز کهن فرا می­‌رسد با نسیم فرحبخش و دلنواز خویش، فصلی برای نو شدن و شکوفایی و زدودن غبار کینه­ از دل‌ها و داد و ستد عاطفی میان مردم می­‌گشاید. یعنی جایگاه رفیع نام­‌آوران این مرز و بوم در چشم ایرانیان، ابن­‌سینا و زکریا و فارابی، فردوسی و حافظ و سعدی، پروین و شهریار و قیصر، یعنی ابتهاج یک ملت از شنیدن سرود ماندگار ایران، مرز پر گهر، یعنی موسیقی فاخر ایرانی، نگارگری، منبت و خاتم و معرق، ثلث و نسخ و نستعلیق که عروس خطوط اسلامی است کمال­‌الملک، بهزاد، میرعماد، فرشچیان، عصر عاشورا، عقیق، فیروزه، سبک معماری اسلامی- ایرانی، با همه دقایق و ظرائفش و با زیبایی سحرانگیزش، گنبدها، گلدسته­‌ها، شبستان­‌ها، خانه­‌های خاطره­‌انگیز ایرانی، کلون­‌ها، کوبه­‌ها، هشتی­‌ها، حوض­‌ها، باغچه­‌ها، پنجره­‌های مشبک، شیشه­‌های رنگی، اندرونی، بیرونی، کوچه باغ­‌ها، میدان­‌ها، فواره­‌ها، باغ ایرانی، بوی کاهگل، تنور گلی، بوی سوختن هیزم، بوی نان تازه، یعنی نام جاوید وطن، صبح امید وطن، یعنی به تمام قامت ایستادن یک ملت و هم­نوا شدن با آن سرود زیبای حماسی: وطنم ای شکوه پابرجا، و آن سرود ماندگار دیگر برای ایران، خانه خوبان، گوهر تابان؛ خون دل­ها خورده­‌ایم  چه خطرها کرده­‌ایم یعنی پوریای ولی، تختی، رسم پهلوانی، نوای مرشد، تمثال مولا، رخصت، نغمه آشنای شیرخدا؛ علی­ای همای رحمت، تو چه آیتی خدا را، ضرب و زنگ و میل و کباده، چرخ زدن­‌ها و شیرین­ کاری­‌ها، گلریزان، یعنی مردم سالاری دینی و مشارکت گسترده در انتخابات، یعنی کانون مطمئن و آرام­بخش خانواده ایرانی که رمز قوام و دوام جامعه ایرانی است. سفرهای دسته­ جمعی خانواد­ه­‌ها و گشت­ و گذارها و زدن به طبیعت و دشت و دمن، لقمه­ غذایی، نان و پنیری و چای داغ و شیرینی و گرمی نشست­‌های خانوادگی، خنده­‌های از ته­ دل، سادگی، صفا و صمیمیت، شادی­‌های ساده و سالم و ارزان اما به غایت عمیق و اثرگذار، خدا را شکر هنوز واژه­‌های عمو، عمه، دایی، خاله، پدر بزرگ، مادربزرگ به گوش می­‌رسد. نعمت بزرگی است. نگذاریم این روح جمعی آسیب ببیند. هنوز اینجا و آنجا همسایه و محله مفاهیمی آشنا هستند، ای کاش بتوانیم آنها را احیاء کنیم. یعنی خاطره­‌های مشترک، بوی دفتر کاهی، مشق شب، بوی مداد، نیمکت­‌های چوبی، گچ و تخته سیاه، اضطراب شب امتحان، دغدغه کنکور، آزمون­ استخدامی، خواستگاری­‌ها، مراسم ساده عروسی، بی­ غل و غش، سادگی و صفا، بی چشم­ و هم­ چشمی، ازدواج­‌های پایدار، یک زندگی مشترک، پنجاه سال، شصت سال، تا پایان عمر، یعنی خاطره زندگی در روستا، کار در مزرعه، شبهای کویر، آسمانی پر ستاره، یعنی، زندگی در شهر، کارگری، کد یمین، عرق جبین، یعنی هُرم عشق فروزان یک ملت به ساکنان آن خانه کوچک گِلی که کهکشان­‌ها در برابر عظمت روح آنان سر تعظیم فرود می­‌آورند. عشق به محمد(ص) به علی(ع) به فاطمه(س) به حسن(ع) به حسین(ع) به زینب(س) به عباس(ع) و به همه آن چهارده معصوم(س) والاتبار، یعنی عزاداری­‌های پر شور ایرانیان بر آن سردار بی­ سر اما سرفراز تا قیام قیامت، یعنی ملتی در انتظار آن حاضری که ظاهر می­‌شود و ریشه بیداد را از بیخ و بن بر می­‌کند، يعنی ربط وثیق امت و ولایت. یعنی اعتکاف، زیارت، نذر، روزه­، شادمانی فطر، قربانی قربان، یعنی به پابوس ضامن آهو رفتن، السلام­ علیک یا شمس­ الشموس، یعنی گنبد طلا، پنجره فولاد، صدای آشنای نقاره­‌ها، کبوترها، مگر می­‌شود نغمه زیبای آمدم ای شاه پناهم بده سر داده شود و ایرانیان توان مقاومت داشته باشند و دل‌هاشان نرم نگردد و اشک­هاشان جاری نشود، یعنی زیارت ضریح بانوی کرامت، آن خواهر شیفته­ دیدار برادر که در بین­ راه جان­­ به­­ جان ­آفرین تسلیم می­ کند و پیرامون تربت پاکش شهری برپا می­ شود که بزرگ­ترین مرکز فقاهت و نشر دین و مذهب می­ گردد. و احمدبن­ موسی(ع) و عبدالعظیم حسنی(ع) و امامزاده صالح(ع)، شبهای جمعه، دعای کمیل، مساجد، تلاوت­‌های روح­ بخش قرآن کریم، دعای ندبه، زیارت عاشورا، دعای توسل، وان­یکاد، آیه­ الکرسی، امن­ یجیب، حدیث کساء، صلوات، روضه­ های خانگی، هیأت­ ها، نوحۀ امشبی را شه دین در حرمش مهمان است سر داده شود و هوش و قرار برای کسی بگذارد؟ این اذان مؤذن­ زاده اردبیلی گویی از بهشت سر داده می­ شود، همه گرم و عمیق و اثرگذار، این محیط­ ها و مراسم و مناسک و نغمه­‌ها چقدر با فرهنگ ما عجین شده است، یعنی یادمان­‌های­ دفاع مقدس، انسان از کدامین سردار، کدامین شهید و کدام منطقه بگوید، سلام بر اهالی خطه ایثار، شهیدان، رزمندگان، جانبازان، آزادگان، همه دلاور مردان و شیرزنان این مرز و بوم، یعنی راهیان نور، یعنی این­که هزار شمش طلا با یک پلاک زنگ­زده شهیدی که استخوان­‌هایش در تفحص پیدا شده برابری نکند یعنی وقتی شهدای غواص را می­‌آورند جای سوزن انداختن نباشد. یعنی اردوهای جهادی، کار بی­‌مزد و منت برای عمران و آبادانی مناطق محروم، اینها و ده‌­ها نمونه دیگر مؤلفه­‌های فرهنگ عمومی امروز ایرانیان در چهلمین سالگرد پیروزی انقلاب شکوهمند اسلامی است. سخن به گزافه نگفته­‌ایم و نمی­‌گوییم. در مجالی دیگر به ضعف­‌ها و کاستی‌­ها اشاره خواهیم کرد. والسلام.

۲۷ بهمن ۱۳۹۷ ۱۵:۱۹
روابط عمومی دبیرخانه شورای فرهنگ عمومی |

نظرات بینندگان

نام را وارد کنید
تعداد کاراکتر باقیمانده: 500
نظر خود را وارد کنید